» lasypowisla.pl / Obiekty godne uwagi

Obiekty godne uwagi




zamek_malborkZamek krzyżacki w Malborku

Wzniesiony przez Zakon Szpitala Najświętszej Panny Marii Domu Niemieckiego w Jerozolimie w okresie od XIII do XV w. Budowę rozpoczęto w 1278 roku od wytyczenia i wzniesienia muru obwodowego zamku konwentualnego. 14 września 1309 roku kiedy to Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego Siegfried von Feuchtwangen ogłosił Malbork stolicą jednego z najpotężniejszych państw na południowym wybrzeżu Bałtyku, zmieniała się funkcja Zamku, z klasztoru na twierdzę. Od tego czasu zespół zamkowy w Malborku stanowił wielokrotnie rezydencję władców, garnizon wojskowy, a współcześnie - muzeum. Przetrwał kolejne wojny, był oblegany i odpierał napastników, zmieniali się właściciele Malborka, zmieniał się wygląd poszczególnych budowli, niezmienna pozostawała sława najpotężniejszej twierdzy Europy.
W 1999 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO

Muzeum zamkowe czynne jest od 1 stycznia do 30 kwietnia w godzinach od 9 do 16. Pomiędzy 1 maja i 30 września od godziny 9 do 19:30, zaś od 1 października do 31 grudnia w godzinach od 9 do 16. Nieczynne jest w poniedziałki, można jednak wtedy zwiedzać tereny zamku.
» Zobacz na mapie.

zamek_sztumZamek krzyżacki w Sztumie

Położony na przesmyku między połączonymi niegdyś jeziorami: Sztumskim i Barlewickim

Zbudowany przez Krzyżaków w latach 1326–1335. Od 1333 roku stał się siedzibą wójta krzyżackiego. W historii był również Letnią Rezydencją Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego. Pełnił rolę przyczółka osłaniającego od południa warownię malborską. Dodatkowo doskonałe warunki obronne stanowiła Puszcza Sztumska. Rozbudowa zamku trwała aż do 1418 roku i obejmowała mury, kolejne baszty, skrzydło mieszkalne (południowe) zachowane zresztą do dziś. Pomimo licznych zniszczeń wojennych – m.in. z czasów potopu szwedzkiego, nieustannie naprawiany przetrwał po czasy współczesne.

Na terenie Zamku odbywają się turnieje oraz pokazy walk rycerskich. Dziedziniec zamkowy to również miejsce plenerów malarskich. Warty zobaczenia jest również położony obok Kościół Parafialny św. Anny - główny element w krajobrazie staromiejskiej części Sztumu. Zbudowany po wojnie 13-letniej, obecny kształt uzyskał na przełomie lat 1900-1901.Wnętrze utrzymano w stylu neogotyckim z elementami wystroju barokowego
» Zobacz na mapie.

zamek_kwidzyn

Zamek krzyżacki w Kwidzynie

Wznosi się majestatycznie na krawędzi niziny Wisły, dominując w panoramie miasta. Zachowało się z niego skrzydło północne i zachodnie oraz 3 wieże narożne. Osobliwością są dwa wysunięte krużganki każde zakończone wspierającą wieżą - wielkim gdaniskiem i wieżą studzienną. Ozdobę zamku stanowi dziedziniec z dwukondygnacyjnym krużgankiem arkadowym. Dzięki dobrej akustyce dziedziniec służy w okresie letnim jako miejsce imprez kulturalnych.

Budowa zespołu katedralno-zamkowego szacowana jest na okres 1300–1350r. Usytuowany został na planie czworoboku o wymiarach 48 na 49 metrów, na skraju skarpy schodzącej ku pradolinie Wisły. Znajdował się w rękach biskupów pomezańskiech do roku 1551, gdy przejęli go zarządcy Hohenzollernów. Po II wojnie światowej zamek został zaadaptowany na cele muzealne.
» Zobacz na mapie.

biala_goraXIX-wieczna śluza na rzece Nogat w Białej Górze

Układ rzek Wisły i jej odpływu – Nogatu na wysokości Białej Góry zmieniał się wielokrotnie. W dawnych czasach Nogat stanowił jedno z głównych ramion delty Wisły. Jeszcze ok. 1550r ok. 87% wód wiślanych spływało Nogatem. Ok 1830r podjęto zdecydowane próby w kierunku regulacji Wisły na dolnym odcinku. W 1852 roku na Renawie – starym korycie Nogatu – zbudowana została śluza umożliwiająca regulację przepływu wody. Stąd też data widoczna na ścianie najstarszego, neogotyckiego elementu tzw wielkiego upustu – 1852r. (przebudowanego w 1879r). Mocą kolejnej decyzji w 1900r postanowiono praktycznie całkowite odciąć dopływ z Wisły do Nogatu, obecnie Nogatem płynie do 30 m3/s wody (co stanowi ok. 3% przepływu średniego Wisły). Prace przy budowie właściwego, obecnie eksploatowanego stopnia rozpoczęto w sierpniu 1912r, zakończono w 1915r. Najpóźniej powstała obecnie nieużywana mała śluza w ujściu Liwy do Nogatu (wybudowana w latach 30-tych XX-tego wieku dla potrzeb żeglugi niewielkich jednostek rzeką Liwą).
Właściwy stopień wodny Biała Góra, tworzą śluza i jaz na połączeniu Nogatu i Wisły. Ich zadaniem jest ochrona przeciwpowodziowa terenów położonych wzdłuż Nogatu przed wysokimi stanami rz. Wisły oraz umożliwienie żeglugi rzeką Nogat (od rz. Wisły do Zalewu Wiślanego)

Miejsce to jest chętnie odwiedzane przez okolicznych mieszkańców, szczególnie podczas dużego stanu wód.
Ze śluzy rozpościera się wspaniały widok na zakole Wisły, wypływający z niej Nogat oraz Liwę.
» Zobacz na mapie.


Ścieżka przyrodniczo-leśna w Sadlinkach

Powstała w 1997 roku na terenie Sadlińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Rozpoczyna się i kończy w miejscowości Sadlinki rozciągając się na długości 2,2km. (Samochód zostawić można na parkingu, przed wejściem na ścieżkę). Wytyczona trasa daje możliwość podziwiania widoków z tarasu widokowego na Dolinę Wisły. W krajobrazie zauważalne są również wpływy lodowca skandynawskiego w postaci dolin, skarp, jeziorka i potoku. Na ścieżce znajdują się 22 przystanki z tablicami informacyjnymi, opisującymi życie i prace w lesie. Można na nich zapoznać się z gatunkami drzew, zobaczyć remizę leśną, profil glebowy, paśnik, próbki drewna... Ścieżka stwarza także możliwość uczestniczenia w plenerowej lekcji pod sklepieniem drzew, w miejscu zwanym „Leśną szkołą”. Drogowskazem na ścieżce, jest symbol zająca wyrysowany na korze drzew, który towarzyszy spacerowiczom podczas całej wędrówki.
» Zobacz na mapie.

Kolekcja egzotycznych drzew i krzewów – Otława

Kolekcja umiejscowiona jest na terenie Zespołu Plantacji Nasiennych w Otławie. Obejmuje wiele egzotycznych drzew oraz krzewów z całego świata. W roku 2006 Nadleśnictwo wybudowało „Leśną wiatę edukacyjną”, która umożliwia organizację różnego rodzaju spotkań szkoleniowych, edukacyjnych i towarzyskich na terenie arboretum. W tym miejscu nie tylko można odpocząć, ale zapoznać się z krajowymi i obcymi gatunkami drzew i krzewów. Szczególnego uroku nabiera w okresie kwitnienia poszczególnych gatunków.
» Zobacz na mapie.


Park Dendrologiczny Miłosna

Obiekt położony jest na obrzeżach miasta Kwidzyn, przy głównej trasie Malbork – Grudziądz. Założony został w 1996 roku, z inicjatywy Nadleśnictwa Kwidzyn i Powiatu kwidzyńskiego. Na poszczególnych kwaterach ogrodu posadzone zostały krajowe i egzotyczne gatunki drzew i krzewów. W 2006 roku w ogrodzie pojawił się egzemplarz szczególny. Jest nim „Dąb Jana Pawła II” wyhodowany z żołędzi poświęconych przez papieża podczas pielgrzymki leśników do Watykanu. Na terenie ogrodu znajduje się miejsce z zadaszeniem, gdzie można odpocząć i za zgodą leśniczego rozpalić ognisko.
Park założony został również w celu stworzenia warunków kształcenia w kierunku edukacji leśnej dzieci i młodzieży, kształtowania ładu przestrzennego oraz wprowadzenia wartości ekologicznych w sąsiedztwie miasta Kwidzyna.
» Zobacz na mapie.


Rodowo – wieś artystyczna

W tej niewielkiej wsi między Mikołajkami Pomorskimi, a Prabutami możemy spotkać dwurożca, psa Adama i Ewy, totemy, straszydła, poczekać na autobus na „przystanku z cementowymi krowami”, a to wszystko za sprawą artystów, którzy wybrali sobie to miejsce jako swój plener. Corocznie, na przełomie czerwca i lipca, spotkania w Rodowie artystów z kraju i zagranicy zyskują coraz większy rozgłos i zainteresowanie
Pierwszy plener zorganizowany został w czerwcu 1990 roku, początkowo spotkania plenerowe miały charakter wyłącznie malarski. Z czasem uzyskały tytuł międzynarodowych, co było wynikiem przyjazdu artystów ze Szwecji, Francji... Sztuka powstała podczas pleneru zdobi teren wsi, stopniowo wtapiając się w krajobraz. Techniki tworzenia są różne, można tu spotkać prace bryłowe wykonane z drewna, kamienia, szkła, gruzu, stali złomowej itd.
» Zobacz na mapie.


Waplewo Wielkie - pałac

Wieś położona na trasie Malbork - Iława. Znajduje się w niej dwór należący przed II wojną światową do rodziny Sierakowskich, który był ważnym ośrodkiem polskości na tych ziemiach. Gościł tu m. in.: Stefan Żeromski.
Nazwa wsi pojawia się po raz pierwszy w 1376 roku, zapisana jako Vaplis. Od XV wieku przechodzi z rąk do rąk, głównie wśród rycerzy zakonu krzyżackiego. Zawadzki spokrewniony z Wazami zbudował tu dwór, który następnie został rozbudowany przez Sierakowskich. W zasadniczym zarysie, dwór wraz z parkiem w stylu angielskim znany jest do dziś. Obecnie mieści się w nim muzeum.
» Zobacz na mapie.


Klecewo - neorenesansowy pałac rodziny von Rosenberg

Miejscowość położona nad Jeziorem Kucki z neorenesansowym pałacem rodziny von Rosenberg. Okazały pałac w stylu francuskim murowany jest z cegły. Elewacje bogato zdobią monolity i herby wykute w kamieniu. Po obu stronach budowli znajdują się spiczaste wieże. Obok zabytkowego pałacu znajduje się niewielki park. Między starymi drzewami rodzimych gatunków rosną tuje, wejmutka i sosna czarna.
Pałac powstał pod koniec XIX na miejscu wcześniejszych zabudowań. Historia tego miejsca pisana była już od XIII, kiedy to dobra nosiły nazwę „Alczenow” (z polskiego Olsztynowa). Na przestrzeni wieków właścicielami dóbr byli m.in Stefan Cletz (w 1334r), Szymon z Klecewa (w roku 1378), Engelhard z Kleczewa, Adam z Dąbrówki, Jan Wierzbowski.
» Zobacz na mapie.


liwa1_smRzeka Liwa

Jest prawostronnym dopływem Nogatu i uchodzi do niego w miejscowości Biała Góra, ciągnąc się na długości około 110 km.
Przepływa przez Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego oraz przez objęte ochroną rezerwaty: jez. Czerwica, Gaudy, Liwieniec. Jest rzeką wąską, kretą o bardzo urozmaiconym krajobrazie. Przepiękne rozlewiska, jeziora, bystrza i meandry wśród drzew i pól powodują, że jest doskonałym miejscem na spływy kajakowe. Miejscami przyjmuje charakter rzeki górskiej, a miejscami wije się leniwie rozlewiskami pod zwalonymi pniami drzew. Ta rozmaitość krajobrazu i zmienność warunków przyrody zachęca do spływu zarówno nowicjuszy jak i zaawansowanych pasjonatów kajakarstwa. Szlak kajakowy obejmuje około 99 km od Kamieńca do ujścia w Białej Górze otaczając miasto Prabuty i Kwidzyn.


dolina1_sm

Dolina Dolnej Wisły

Ukształtowana została podczas ostatniego zlodowacenia, kiedy to spływająca woda wyrzeźbiła głęboką dolinę. Obecnie ten odcinek Wisły charakteryzuje się płaskim rolniczym krajobrazem, ale w dnie zachowały się również relikty lasów łęgowych, a krajobraz kształtuje linia ziemnych wałów przeciwpowodziowych. W wielu miejscach znajdują się strorzecza i rozlewiska. W pradolinie Wisły w okolicy Gościszewa położony się rezerwat przyrody „Parów Węgry”, a niedaleko wsi Piekło znajduje się rezerwat przyrody „Las Mątawski”. Przez Dolną Wisłę w czasach starożytnych biegł szlak bursztynowy. Należał do najstarszych dalekosiężnych połączeń handlowych w Europie, nim przewożono bursztyn znad brzegów Bałtyku nad Adriatyk. Szlak do dziś znaczą znaleziska rzymskich monet, wyroby z brązu, ceramika rzymska i skarby bursztynu.

Rezerwaty przyrody

Na gruntach bezpośrednio administrowanych przez Nadleśnictwo Kwidzyn znajdują się cztery rezerwaty: „Kwidzyńskie Ostnice, „Biała Góra”, „Parów Węgry” i „Las Mątawski”. Natomiast w zasięgu terytorialnego działania Nadleśnictwa znajduje się ponadto rezerwat „Jezioro Liwieniec”.

„Kwidzyńskie Ostnice”

– głównym celem ochrony jest tutaj najdalej na północ wysunięte stanowisko kserotermicznej trawy ostnicy Jana (Stipa joannis). Obszar ochrony rezerwatowej obejmuje skarpę wąwozu dawnego potoku Cypele, stanowiącego kiedyś lewy dopływ strumienia Miłosna. Obecnie jest on suchym wąwozem.
Fakt istnienia w tym miejscu stanowiska roślinności ciepłolubnej związany jest ze specyficznym mikroklimatem.
„Biała Góra” – rezerwat utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 5.10.1968 roku, w celu zachowania stanowisk roślinności stepowej. Jest to wysokie, w części bezleśne zbocze między miejscowością Biała Góra i Bliźnice. Jego wysokość względna wynosi 50-55m, nachylenie sięga 20-30o, a wystawę okresla się jako południową i południowo-zachodnią.

Dogodne warunki rozwoju dla roślinności kserotermicznej są podobnie jak w rezerwacie „Kwidzyńskie Ostnice” zasługą lokalnego mikroklimatu. Jednak obserwuje się zmniejszanie liczebności taksonów ciepłolubnych. W stosunku do lat 60-tych ubiegłego wieku zredukowaniu uległa powierzchnia muraw napiaskowych i kserotermicznych.
Rezerwat został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 29.12.1966 roku. Rozporządzeniem Wojewody Pomorskiego Nr1/2005 z dn. 12.01.2005 r. powiększono go z 0.20 ha do 2.56 ha.
» Zobacz na mapie.

„Parów Węgry”

– utworzono go Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dn. 05.10. 1968r. w celu ochrony starego lasu mieszanego o charakterze zbliżonym do naturalnego. Znajduje się on na wysokiej skarpie pradoliny Wisły, ok. 750 m od rzeki Nogat.

Jest to stary, ponad 150 letni drzewostan dębowy z domieszką sosny i równie starym drugim piętrem grabowym. Na obrzeżu rezerwatu rosną liczne grube dęby, o obwodzie predestynującym je do uznania za pomniki przyrody. Najczęstszym siedliskiem jest las świeży, w części środkowej rezerwatu występują też fragmenty lasu łęgowego.
Na fragmentach odsłoniętych zboczy Doliny Wisły występują dodatkowo zbiorowiska roślin kserotermicznych. Z gatunków objętych ochroną ścisłą są to m. in. tojad dzióbaty (Aconitum variegatum) oraz goryczka gorzkawa (Gentiana amarella).
» Zobacz na mapie.

„Las Mątawski”

– został utworzony z połączenia dwóch dotychczasowych rezerwatów przyrody - „Mątawy”, i „Las Łęgowy nad Nogatem” utworzonych odpowiednio w 1970r i 1968r.- oraz z leżącej pomiędzy nimi pozostałej części kompleksu leśnego. Rezerwat znajduje się w widłach Wisły i Nogatu, od których jest oddzielony wałami przeciwpowodziowymi, a przez środek przebiega szosa nie będąca częścią rezerwatu.
To największy i relatywnie najlepiej zachowany kompleks leśny, stanowiący relikt dawnych lasów delty Wisły – Żuław Wiślanych.
Jest to izolowany obszar leśny położony wśród pół i łąk. Wyróżnia się krajobrazowo na terenie Żuław Wiślanych, a nawet w sąsiedniej Dolinie Kwidzyńskiej, gdzie prawie wszystkie lasy zostały już dawno wycięte.
Ochroną objęto tu stare drzewostany dębowe i jesionowe przekraczające 150 lat, siedliska grądu pomorskiego i dynamicznego łęgu wiązowo-jesionowego oraz populacje chronionych roślin oraz rzadkich i zagrożonych wyginięciem zwierząt. Utworzono tu strefy ochronne ptaków: bielika, kani rudej oraz kani czarnej.

W rezerwacie znajdują się cenne drzewa jak np. sześć starych topól białych (wiek ok. 180 lat, obwód średnio 580 cm) zwanych przez okolicznych mieszkańców „Dwunastoma Apostołami”. Na początku lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku w grupie notowano 11 drzew.
» Zobacz na mapie.

„Jezioro Liwieniec”

– rezerwat utworzono „...w celu zachowania piękna krajobrazu oraz miejsc gnieżdżenia się łabędzia niemego, mewy śmieszki i innych gatunków ptaków”.
Jest to rezerwat faunistyczny o powierzchni 82,80 ha, w obniżeniu (80 m.n.p.m) pomiędzy pagórkowatymi wyniesieniami morenowymi o wysokości do 100 m.n.p.m. Obejmuje ekosystemy wodne i bagienne otoczone przez wtórne ekosystemy obszarów zurbanizowanych, rolniczych i leśnych.

Jezioro Liwieniec jest bardzo płytkim zbiornikiem przepływowym (w 1997 r. średnia głębokość wynosiła 1 m, a głębokość maksymalna nie przekraczała 1,7 m). Od strony północnej, poprzez rozległe trzcinowiska wpada do jeziora rzeka Liwa, która następnie wypływa w części południowo-zachodniej. Oprócz naturalnego dopływu Liwieniec zasilany jest przez kilka sztucznych cieków.
» Zobacz na mapie.

Pomniki przyrody

Na terenie nadleśnictwa znajdują się 64 pomniki przyrody, z czego aż 49 obiektów to dęby szypułkowe zlokalizowane głównie w leśnictwach: Gonty, Jeziorki, Morawy, Otłów, Polno, Sarnowo.
Pozostałą nieliczną część stanowią: sosny, buki, jesiony, lipy, topole.
|Mapa|Informacje o mapie|Szlaki turystyczne|Obiekty godne uwagi|Baza noclegow-gastronomiczna|Leśnictwo łowieckie Wydry|Mapa grzybiarza|Kontakt|
lasypowisla.pl - Copyrights 2007 Nadleśnictwo Kwidzyn projekt i realizacja: lifeweb.pl lanart.eu